Шпиономания. Мы все под колпаком КГБ

Шпиономания не игрушки

Шпіёнаў і іх агентаў сягоння стала асабліва модна шукаць і выкрываць. А чым беларускія спецслужбы горш?

Затрыманне журналіста Аляксандра Алесіна з прад’яўленнем абвінавачванні ў здрадзе дзяржаве і супрацоўніцтве «нa канфідэнцыйнай аснове сa спецыяльнай службай, органам бяспекі aбо разведвальным органам замежнай дзяржавы» цалкам укладваецца ў сцэнар развіцця падзей вакол Беларусі.

Shpionomanija-400

Прикольные цитаты

Няма ніякіх сумневаў, што Алесін адзін з нешматлікіх у Беларусі журналістаў-экспертаў, якія актыўна камэнтуюць ваенную праблематыку, даўно трапіў пад нагляд кампетэнтных органаў. Як гаворыцца, на ўсялякі выпадак.

Паводле неафіцыйнай інфармацыі, затрыманне праводзілася 25 лістапада ў кафэ, дзе Алесін сустракаўся нібыта з замежным дыпламатам.  Аднак дыпламатычная недатыкальнасць замежніка стала перашкодай для спецслужбы, таму ў СІЗА апынуўся журналіст.

Дастаткова азнаёміцца з шэрагам публікацый Алесіна, што ў іх аснове адкрытыя крыніцы і выключна аналітыка аўтара, каб прадставіць якога роду пытанні павінны былі з’явіцца ў контрвыведкі дзяржбяспекі. Да месца заўважыць, журналіст актыўна публікаваўся ў інтэрнэт-газеце. За тыдзень да арышту ўбачыла святло артыкул Аляксандра Алесіна пад загалоўкам «Эміратам спадабаліся беларускія алебарды?».

Публікацыя была прысвечана паездцы Аляксандра Лукашэнкі ў Аб’яднаныя Арабскія Эміраты з акцэнтам на ваенна-тэхнічную складнік супрацоўніцтва Беларусі і ААЭ. На погляд радавога чытача — нічога сенсацыйнага ў артыкуле няма. На погляд следчага — пытанняў хопіць не для аднаго допыту. І такога роду публікацый у Алесіна — дзесяткі.

Пры гэтым неабходна ўлічваць і ход думкі спецслужбы. Па аналізе артыкулаў цалкам можна зрабіць выснову, што журналіст ведае значна больш, чым піша. Адсюль і цалкам абгрунтаванае меркаванне, што былі праведзены ператрусы ў рэдакцыі штотыднёвіка «Беларусы і рынак», дзе Алесін афіцыйна працуе, і ў яго дома — з канфіскацыяй кампутарнай тэхнікі, дакументаў, архіваў. Усё гэта зараз ўважліва вывучаецца на прадмет дзяржтайне і магчымых кантактаў з «ворагамі дзяржавы».

Так што зараз лёс журналіста залежыць ад таго, што на яго накапаюць аператыўнікі контрвыведкі і як нарытое будзе пададзена следчага.

Будзем спадзявацца, што арышт Аляксандра Алесіна носіць больш прэвентыўны характар: свайго роду дэманстрацыя беларускай спецслужбы, што ў гэты трывожны час чэкісты не спяць у шапку.

Вайна разведак

За апошнія месяцы з Польшчы, Літвы, Украіны, Расіі перыядычна прыходзяць скандальныя шпіёнскія навіны. То тут, то там вылоўліваюць і выкрываюць агентаў варожых спецслужбаў.

Зразумела, што выклікана гэта, у першую чаргу, драматычнымі падзеямі ў Украіне і пазіцыяй Расіі — нешта нагадвае халодную вайну.

Відавочна, у гэтым супрацьстаянні асаблівую ролю выконваюць выведвальныя службы.

Па няпісаных законах, спецслужбы шуму не любяць. Іх ідэальны стан — усе ведаюць, што яны ёсць і дзейнічаюць, але ніхто з простых сьмяротных падрабязнасьцяў ведаць не павінен.

Напэўна, у дзейнасці ўсіх спецслужбаў, беларускія — не выключэнне, важны паказчык іх эфектыўнасці. Чым яны могуць даказаць сваю здольнасць абараняць дзяржаўныя інтарэсы, як ня сістэматычнай лоўляй шпіёнаў і раскрыццём агентурных сетак? Чым больш, тым лепш!

  • Вось да прыкладу, сітуацыя ў Літве, дзе рыхтуецца да разгляду ў судзе справу аб шпіянажы.

Падазраваным з’яўляецца былы электрамеханік дзяржпрадпрыемства Oro navigacija, які шпіёніў «супраць Літоўскай Рэспублікі па заданні спецслужбаў Беларусі». Затрымалі мужчыну яшчэ год таму, але трубіць аб выкрыцці сталі толькі нядаўна. І тут жа ў Літве загаварылі аб стваранай беларускай шпіёнскай сеткі. Наступны крок: рашэнне парламента Літвы аб павелічэнні ў 2015 годзе расходаў на разведку.

А чым беларуская контрразведка горш? Нельга выключаць, што арышт журналіста Аляксандра Алесіна можа быць адказам беларускіх чэкістаў літоўскім калегам.

Вось толькі ізноў з’явіўся ў сусветных СМІ тэрмін «вайна разведак» з арсенала першай халоднай вайны цалкам можа апынуцца з душком шпіёнаманіі, здавалася б, забытых назаўжды часоў.

Shpionomanija-150


Шпіёнаманія — спецыфічнае сацыяльна-псіхалагічны стан, якое кіруючыя колы буржуазных дзяржаў імкнуцца штучна выклікаць у насельніцтва сваіх і трэціх краін у інтарэсах дасягнення знешнепалітычных і ўнутрыпалітычных мэтаў.

Шпіёнаманія характарызуецца перабольшаным прадстаўленнем аб дзейнасці выведвальных службаў суперніка, і перш за ўсё пра колькасць выкарыстоўваюцца імі агентаў. Яна выяўляецца ў залішняй падазронасці да асобных групах грамадзян сваёй краіны, а таксама да іншаземцаў.

Контрвыведніцкі слоўнік. Вышэйшая чырвонасцяжная школа Камітэта дзяржаўнай бяспекі пры Савеце міністраў СССР ім. Ф.Э.Дзяржынскага. 1972

История диверсионная