Сярэднестатыстычны расеец лічыць, што Украіна гэта Расея

 Украіна гэта не Расея

Для Данбаса і для Кіева — бандыт ён і ёсць бандыт, хоць папугаямі мерай, хоць ўдавамi. Украіна не Расея — гэта сярэднестатыстычнаму расейцу пара прызнаць

Што думае на самай справе, што адчувае сярэднестатыстычны расеец, ад прэзідэнта Уладзіміра Пуціна да апошняга фашиста — «добраахвотніка», якія спрабавалі ўкраінскіх палонных у брудным склепе, арандаваным расійскімі спецслужбамі ў «ДНР».

Што для Краўчука было інструментам разводу, для Ельцына было як перайменаванне дзяржавы: быў СССР, стала СНД.

Прэтэнзіі былых савецкіх рэспублік на незалежнасць ўспрымаліся як дурная жарт: пагуляюцца і вернуцца ў стойла. З часам у Маскве выспела адчуванне падману, якое ажыццяўляецца былымі партнёрамі — хоць відавочна, Расея падманвала сябе сама.

Так побач з СНД узнікла яшчэ адна канцэпцыя — ідэя рознахуткаснай інтэграцыі: саюзную дзяржаву Расеі і Беларусі, Еўразійская эканамічная супольнасць, нарэшце — Мытны саюз.

Але ўсё гэта рух мела адно-адзінае напрамак — да саюзнай дзяржавы на чале з Масквой і расійскім прэзідэнтам у якасці суверэна.

У Расеі ўжо даўно вырашылі, што «расчляненне дзяржавы» ў 1991 годзе — вынік змовы Захаду. А вось калі краіна адужэе, яна верне сабе страчаныя тэрыторыі.

Крэмль не стаў бы дзейнічаць менавіта цяпер, дачакаўся б канчатковага развалу эканамічнай, ваеннай і палітычнай інфраструктуры суседніх краін — уласна, менавіта гэтым займаліся яго высокапастаўленыя агенты ў Украіне ўвесь апошні перыяд праўлення Віктара Януковіча.

Але пагадненне аб асацыяцыі Украіны з ЕС, успрынята было расейскай уладай як юрыдычная перашкода для будучыні паглынання краіны і далучэння ўсёй яе тэрыторыі да РФ

Майдан кваліфікуецца як паспяховы працяг «таго самага» змовы Захаду, накіраванага на расчляненне «жывога цела Расеі», Вось тут Пуцін рушыў войскі.

Крым у гэтым сэнсе лічыцца ў Крамлі як «відавочна» руская тэрыторыя, аддадзеная ва ўпраўленне малодшым братам проста таму, што так зручней — і на час, пакуль малодшыя браты не вернуцца дадому.

Паколькі паўстала небяспека, што «малодшых братоў» вяртаць дадому прыйдзецца часткамі — спачатку Новороссіі, потым Маларосіі, а потым і ўсё астатняе — Крым проста вывелі з гэтага працэсу, ператварыўшы яго ў ваенную базу, якая забяспечвае вяртанне блудлівых братеьев.

У Пуціна — і большай часткі яго падданых — ёсць абсалютная ўпэўненасць у тым, што ніхто і нідзе — уключаючы Украіну — не сумняваецца ў праве Расіі адабраць Крым і тыя, хто кажа іншае, проста праплочаныя дзярждэпартаментам.

Тое, што Крым апошнія 23 гады быў у складзе Украіны, не азначала, што Расея пагадзілася з яго гэтым — сама Расея рыхтавалася да фактычнай анэксіі ўсёй тэрыторыі Украіны.

Гэта як раз тое, чаго Сяргей Нарышкін не дагаворвае — не таму, што хавае. А таму, што цалкам упэўнены, што ўсе вакол думаюць менавіта так: што Украіна — гэта Расія і яна рана ці позна «вернецца дадому», нават калі для гэтага прыйдзецца зраўняць з зямлёй яе гарады і весі.

А тыя, хто сцвярджае іншае, проста праплочаныя дзярждэпартаментам.

Для Данбаса і для Кіева — бандыт ён і ёсць бандыт, хоць папугаямі мера, хоць ўдава. Украіна не Расея — гэта сярэднестатыстычнаму расейцу пара прызнаць і прыняць!

Вайну пад коўдрай ня выйграць — Трэцяя сусветная непазбежная.

Чытайце таксама:

Крым стаў маім? А калі ён не быў маім?

Украіна Крым Расея — Факты і Хлусня